|
وبلاگی تایبهت به کهماڵ ئهمینی
|
پدیده انفال
از فرآیند یک مسئله تا متن یک فاجعه
«نگاهی گذرا به خوانش فاجعه و اهمیت آن و برخی از عوامل فاجعه» کمال امینی
1
خانه مريض است
خيابان تب كرده
و كوچه ها در حاشيه بة خود مي لرزند
تن ماشينها كرخت شده
و آمبولانس درد مي كشد
ويترينهاي لوكس
بوي بتادين ميدهند
رگ درختان از فرط سرم ماسيده
پاييز است
زني كه دوستم دارد در بيمارستان بستريست
2
از بس شاعر شده اي
داري از دماغ فيل ميافتي
از آن تو تمام وازةهاي رنگي
من درخت شدم
روزي كه تو كلاغ را نفهميدي
من شاعر بودم
وقتي واژه ها با تو همبازي نمي شدند
ميوه كه شوي
نمي رسي
حتا اگر كلاغت در شعرم قار قار كند
هرچند هم شاعر باشي
نيستي
اگر تنم را به اتفاقي گرم
ميوه ندهي
درهخت ئهڵێی
زهمانی ئهسپه و چای
كه ئهڵێی - : -
منیش خۆرنشینهكانی ئوتوبان
له
تم
ئهكا به سهر ههرچی پرتهقاڵی مهمكی یارمه
وهك ئهلًێن /:
(( ئاوهدان ئهو پاییزانه11به ههناسهكانی یارما چوو ))
11- پاییز تاقهتێكی زهرد بوو له ناشوێنی كوڕێكا داوهری وهك بێتاقهتی مانگ
داخم ئهسپ 4چۆنه
كه من شێتی جادهم
یا پهپوولهیهك بنووسم كلیشه ئهبم
رهنگتر له نارنجی 8
قهپ لێ دارو
مانگ ئهڵێم
ئیمشهو تا بزانی هێشتا شاعیرم 18
نهمتوانی
ههرگیز له چی شێعرێكا
ئهوه بی كه خۆت بڵێم
یا ئهوه بم كه خۆم بڵێن /:
4- ئهسپ ئهشێ حاڵهتێك بێ له كاغهز ، ساعات 4و 30 دهقیقه روویدا و زهوی له بهر چاوما رووت بووهوه
8- خهیاڵی پیاوێك مهیلۆ نهرم و ئاستانهی باڵنده شێدارتر له ههناسهی دهمهو ماچی پارك وهك ترسێكی سهوز
18- ئهڕژێمه ناو خۆمهوه ، مشتێ شێتی له كهللهما ئهڕوێ و كهس له كهسێكما ئهڕژێ ئیتر چ پێویست قژم شۆڕ كهم پهنجهكانم به سهر یهكدا دائهوهرێن پاییزتر لهشێت هاوتهریبی با بڕێجار ئهوهنده ئهمرم هیچ شێعرێك نازانم بنووسم چۆن ...
اين عشق را
كه تقريبا" يك وجب است
با فيزيك و قاشق ميخورم
با سر به جاده
كه ديوانه تر است
تا ميشوم
مچاله –ام را- در كتابي خواهي ديد
پر از پياده روهاي رنج
وكلاغهايي كه سياهتر
اصلا" از اول ميگويم
پياده شدم در ابتدايي
-كه- سيب جانش به دماغش رسيده بود
و سيب كه شدم
درختي در كارنبود
بعد كه انار خوردم
تازه فهميدم كه اشتباهي پياده ام كرده اند
حالا كه به آخر اين پياده رو رسيده ام
توميايي و زنم ميشوي
رياضي ميشوي
من با آن همه شعر و انار عدد ميروم
راضي مي شوي؟